Ik ben, zolang ik het me al kan herinneren, een stripfan. Néé, niet die hobby waarbij de vlotte beheersing van diverse al dan niet langoureuze kledijverwijderingstechnieken een pluspunt is tijdens jobinterviews, doch die tijdsbesteding waarbij een verhaal grotendeels in prentjes wordt verteld. En Néé (bis), strips zijn niet iets voor kinderen! Ja, er zijn uiteraard kinderstrips (de Vlaamse stripmarkt is er zelfs in gespecialiseerd, ten getuige waarvan Sus&Wis, Jommeke, K3 en vele andere voorbeelden kunnen aangehaald worden), doch de stripscene herbergt ook tal van voorbeelden die perfect in iedere volwassen en volwaardige bibliotheek passen. Voor zij die nog zouden twijfelen, kan ik slechts meesterwerken als daar zijn 20th Century Boys, een deken van sneeuw en Maus van harte aanbevelen.
Ik zei dus dat ik een stripfanaat ben. In die hoedanigheid heb ik menig provincienest afgedweild teneinde er de lokale beurs te bezoeken. Mijn passie heeft me zelfs naar het – naar de normen van een toen nog zonder rijbewijs toevende jongeman – verre Breda, Parijs en London gevoerd. Telkenmale mocht ik de nodige striptekenaars ontmoeten, aan wie ik steeds dezelfde vraag stelde: teken mij uw grootste personage ooit. Eenzelfde vraag richtte ik trouwens tot de diverse comics artists die de jaarlijkse FACTS-beurs bezoeken.
Sommige tekenaars zijn op inventieve wijze met die vraag omgegaan. Ik heb een paar tekeningen liggen die van een grote originaliteit getuigen en die aangeven hoe getalenteerde tekenaars een volledig eigen interpretatie kunnen geven aan verzoekjes (de “Batman meets e-Mino” tekening die mijn bureau siert zijnde een legendarisch voorbeeld). Helaas beschikken veel van hun collega’s niet over hetzelfde soort reactievermogen en zullen zij, na de nodige verschrikte, verbaasde en/of gefronste wenkbrauwen opgetrokken te hebben, zich beperken tot een grote tekening van een der hoofdpersonages uit hun reeks. Leuk, maar niet meer dan dat.
Eind 2007 heb ik dan ook besloten om het over een andere boeg te gooien. Gelet om mijn voorliefde voor de Minotaurus als mytisch personage – ooit blog ik wel eens over de onstaansgeschiedenis van die liefde – vraag ik vanaf nu aan de diverse tekenaars om hun visie op de Minotaurus te tekenen.
Hun grafische reacties zullen jullie hier kunnen lezen.
Spitsafbijter van dienst is Grafunkel. Gevraagd naar een bio, kreeg ik als antwoord: “professional graphic designer, husband, and father of two by day…fearless vigilante illustrator by night. 
“. Ik zou er maar al te graag het volgende aan toevoegen: spitsvondig commentaar, bezitter van een uitstekend gevoel voor humor, FACTS-fanaticus, doch bovenal, zeker in deze context, zéér begenadigd tekenaar. Voor meer grafische pareltjes, verwijs ik jullie met plezier naar zijn blog, alwaar o.a. pareltjes van Terminators en andere vampieren te bewonderen zijn.
Doch, niet langer getamld, bij deze de eerste interpretatie van de Minotaurus door Grafunkel, die er perfect in geslaagd is om het letterlijk machtige aspect van de Minotaurus (raw power!) en de donkere kant van dit creatuur te belichamen:
Petje af, Grafunkel, voor deze zéér lovenswaardige en grafisch bijzonder krachtige aanzet van wat hopelijk een lange reeks zal worden. You set the standards high from the beginning!
