Ik weet dat het bon ton is om te Windows-bashen, te lachen met de “Blue screen of death” en Bill Gates met alle zonden Israëls te beladen, edoch daar heb ik nooit aan deelgenomen.
Nee, ik ben altijd vrij tevreden geweest met Windows (toegegeven: Windows 3.1 gaf soms aanleiding tot het nodige geknarsetand, edoch sinds Windows ’95 hebben mijn tanden amper een dun laagje vernis verloren).
Maar er is één frustratie die steeds terugkomt bij het gebruik van Windows: de onhebbelijke gewoonte van programma’s om zich plots op te dringen, waardoor de zin die je net aan het ingeven bent in een bepaald programma totaal de mist ingaat.
Twee voorbeelden:
- je bent bezig in Word en klikt intussen een ander programma aan. Aangezien je weet dat dat laatste programma wat tijd nodig heeft om op te starten, werk je door in Word. En dan plots dringt het andere programma zich op en voor je het weet is het laatste zinsdeel van je poëtisch werk de mist ingegaan wegens niet begrepen zijnde door het nieuwe programma.
- je bent lustig bezig met welk programma dan ook tot zich plots, out of the blue, een ander venster opent met melding dat Adobe / Norton / Spysweeper / whatever dringend zin heeft om geüpdated te worden / uw computer eens te inspecteren / de download van een nieuwe versie aan te bevelen / iets anders vervelends. En ook daar gaat uw Nobelprijswinnend proza de eeuwige jachtvelden tegemoet. Erger nog: drup op dat moment op “enter” (als afsluiting van voormeld stuk Pullitzerprijs bemachtigend tekst) en de plotse popup bekijkt dit gretig als zijnde een volmondige ja en gaat dus lekker over tot het updaten/inspecteren/downloaden/whatever.
Kent iemand dus een truuk om ervoor te zorgen dat het programma dat open is en waarin je werkt altijd voorrang heeft? As in: altijd. Zonder dat welk ander programma / pop-up / venster zich op de voorgrond kan wurmen en uw paisibele vooruitgang kan temperen?
Eeuwige dank zal u deel zijn.
.
