Minotauri

Ik had, voor ik aan dit blogavontuur begon, al een aantal blogs achter de kiezen, waaronder M443 (indertijd de vinden op het gelijknamig .com adres).  Het bloggen boeide me op een zeker moment minder, posts werden steeds zeldzamer, M443 kwijnde langzaam maar zeker weg en op een goede dag besloot ik er nekschotgewijs een einde aan te maken. Exit M443, edoch niet alvorens toch een back-up gemaakt te hebben van mijn blog om er ooit eens opnieuw in te grasduinen.

“Ach, what the heck”, dacht ik zo plotseling vandaag. Waarom dat alles niet importeren in huidige blog zodat eenieder ervan kan meegenieten?

Zo gezegd, zo gedaan. Deze blog werd zonet verrijkt met de integrale inhoud van M443. Toch een kleine 400+ posts. As such, ongefilterd, niet nagelezen noch gecensureerd, inclusief comments, doch helaas exclusief beeldmateriaal.

Mijn categorieën-syseem is helaas naar de vaantjes, het aantal tags is explosief gestegen en er staan ongetwijfeld een resem posts op die mij schaamroodgewijs warmte zullen doen uitstralen.

Edoch, laat dit alles u er niet van weerhouden om in het verleden van de hersenspinsels van ondergetekende.

Alleen al in de maand februari 2008 kunt u o.a. van volgende ‘pareltjes’ genieten:

- het antwoord op de prangende vraag “Welk voorwerp redt u uit uw brandende woonst?” (zonder afbeelding…);

- een verhaal in zes woorden;

- het neologisme ‘Colonofiel’;

- 10 gouden regels voor een stressloos en toch productief bestaan;   

- en, last but not least, waarom de Feminatheek effectief verboden dient te worden , met o.a. volgende passage die ik u alvast niet wens te onthouden:

Nee, natuurlijk niet omwille van de inhoud van de foto’s in kwestie.  In het jaar 2008 waar iedere twaalfjarige puber bij de woorden ‘vrouw’, ‘paard’ en ‘berijden’ zich beelden voor ogen haalt die amper een generatie geleden nog garant stonden voor een enkeltje richting gevangenis, zijn deze beelden dermate soft dat ze eerder een geeuwreflex veeleer dan eender welke vorm van opwinding teweegbrengen. Vanuit die ooghoek is er naar hedendaagse normen niets mis met die collectie.

Neen, dat onding moet verboden worden gelet op het feit dat dit een gigantische inbreuk op het auteursrecht uitmaakt. Een – u zal mij de woordspeling wel willen vergeven – orgie aan auteursrechtelijke inbreuken wordt hier onder de noemer tentoonstelling en plein public gebracht.

Ga, (her)ontdek en geniet (of huiver!).

Voor de toevallige surfer die (nog) eens op deze blog verdwaald is geraakt zal het bezwaarlijk als een grote verrassing overkomen wanneer ik meegeef dat mijn blog al een tijdje reutelend op de therapeutische afdeling ligt te zieltogen.

Het is geen kwestie van gebrek aan inspiratie. Integendeel zelfs. Recentelijk kwamen nog titels van blogposts opborrelen als daar zijn ‘Oh kinderlijke verwondering, wo biste bleben?’, ‘Zero tolerance of het failliet van een maatschappij’, ‘(niet) (willen) kunnen’ en vele anderen.

Nee, het is allemaal een kwestie van tijd. Niet voldoende tijd hebben of er niet voldoende tijd voor willen uittrekken. Ik laat het in het midden. De Waarheid heeft altijd een moeilijke tango gedanst met de kwalificatie Absolute.

Wat ook de oorzaak moge zijn, het resultaat liegt er niet om: deze blog is op sterven na dood. Enkel de Russische spamgemeenschap vindt er nog een plezier in om regelmatig een commentaar achter te laten. Ik verdenk ze ervan dat hun boodschappen niet uit en al altruïsme zijn opgebouwd, doch dat zal wel mijn wat pessimistische inborst zijn.

Hoe dan ook, net zoals je een kamerplant die meer gelijkenissen vertoont met de verrookte achtergrond van een jaren ’70 erotische film beter opgeeft, heb ik besloten om een einde te stellen aan deze blog. Ik zal de hosting van deze site eenvoudigweg niet vernieuwen, waardoor mijn blog even plots zal verdwijnen als ze ooit op het Internet is gedonderd. Wanneer dat precies zal gebeuren, weet ik niet. Die beslissing ligt in de handen van de hoster. Een blog als symbool voor het leven. Het kan tellen. Of het kan een manke vergelijking zijn. Aan u de keuze.

Rest mij nog mijn kleine schare lezers en commentaargevers (telkenmale m/v) te bedanken. Het deed me deugd om met u allen te interageren, uw complimenten schaamroodwangend in ontvangst te nemen en uw opbouwende kritieken tot mij te nemen. Ik hoop dat u er toch ook een beetje van heeft genoten.

Het ga u goed!

M443 knijpt er voor een hele tijd van tussenuit. Laters y’all!

Het is mij totaal ontschoten edoch deze blog heeft op 15 februari ll.  zijn eerste kaars mogen uitblazen. U kunt het prille begin dezes blogstek (urg, ik blijf gruwen van dat woord!) alhier herlezen. Op naar verjaardag nr. 2 met hopelijk veel inspiratie, leuke vondsten, weinig schrijffouten, veel Lectrr cartoons, en vooral veel reacties van u (jaja, u daar, achter uw scherm/ipod/laptop/pc/andere *).

* schrappen wat niet past.

Bloggen. Velen doen het voor de fun, omdat ze een mening of leuke links willen delen, omdat ze altijd al een dagboek wilden bijhouden.

Sommigen doen het ook voor het geld. De ene zegt dat bloggen géén geld opbrengt, de andere verwijst naar een aantal blogs die geld scheppen. En op deze Belgische site vind je zelfs tips om goed geld te verdienen met je blog.

Hetgeen mij naadloos tot de titelvraag brengt: zijn er Belgen die (deels) leven van hun blog?